LIŚCIE PACZULI

Liście paczuli przywodzą na myśl ziemiste drewno z subtelną słodyczą i chłodnym, czasem kamforowym akcentem. Nazwa odnosi się do liści Pogostemon cablin, nie do drewna drzewa. Świeże liście pachną stosunkowo słabo: Givaudan opisuje suszenie jako etap, na którym rozwija się znajomy charakter paczuli. Nuta liści nie musi więc przypominać rozgniecionej zieleni czy świeżo skoszonej trawy.

Olejek destyluje się z suszonych liści, często z drobnymi łodygami lub gałązkami. Dalsza obróbka zmienia równowagę: Robertet opisuje frakcjonowany olejek jako mniej ziemisty niż surowiec wyjściowy. Paczula może pogłębiać kwiaty lub dawać suchy kontrast słodkiej ambrze i owocom. Typ materiału i cała receptura określają ziemistość, miękkość i wyrazistość; nazwa nie gwarantuje ciężkich perfum ani stałej trwałości.